Geboorteverhaal – geen bevalling hetzelfde

Een zachte nazomernacht. De zijdeur is open. Muziek vult de ruimte. De lichten zijn gedimd, kaarsjes branden. Op de rand van het keukeneiland ligt een schapenvacht. Elke wee leunt ze daar op, terwijl haar partner tegendruk geeft op haar onderrug. Een geroutineerd team. Dit deden ze drie keer eerder. Dit kunnen ze samen. Langzaam worden de pauzes korter en de weeën sterker. Steeds meer keert ze naar binnen, focust ze op wat haar lijf vraagt.
Een half uurtje later komt de verloskundige binnen. Ze stelt voor om te toucheren en ze vindt dit ook wel prettig. Vier centimeter ontsluiting. Zij weet wat dat betekent: heel weinig. De eerste centimeters gaan vaak langzaam, en dan kan het zo maar ineens snel gaan.
Zijn ogen vallen dicht. De oplopende spanning van de afgelopen week, de dagen na de uitgerekende datum. Hoe lastig hij het vindt, dit keer, om niet meteen aan het werk te moeten. ‘De vorige drie keer was het meteen hard werken, vanaf de eerste wee tot de baby er was.’ Hij had het eerder die avond meteen gezien, toen ze samen op de bank voor de tv zaten: dit keer is het menens. ‘Het is een blik, haar uitstraling. Ik wist gewoon dat de baby zou komen vanavond.’
Nu er anderen zijn om voor zijn vrouw te zorgen, gaat hij even liggen. Heel even. In vertrouwen, en met oordoppen in.
Een uurtje later wordt hij weer wakker. Kletsen doet ze niet meer, alle aandacht is naar binnen. Ze wil het bad in, maar het gaat zo snel dat ze door haar benen zakt en de rand van het bed zoekt voor steun. Het water is 39 graden. De playlist op de Ipad gaat de derde ronde in. De verloskundige zit in de huiskamer, je wilt rust om dit zélf te doen. Jouw lijf weet precies wat het nodig heeft.
Bijna elke vrouw heeft een moment tijdens de bevalling dat ze denkt: ‘ik wil niet meer. Laat dit stoppen. Ik heb er genoeg van.’ Deze foto was haar moment. Het is de transitie tussen ontsluitingsfase en persfase, blijkt bijna altijd achteraf. Het lichaam gaat anders bewegen, er komen andere geluiden. Dieper, de adem stokt af en toe. Haar partner weet wat dit betekent; tijd om de verloskundige te halen. Die had de verandering ook op afstand al gehoord en komt aanlopen…
Een minuut later, anderhalf misschien, met drie persweeën. *In sneltreinvaart is ze daar – jullie tweede dochter en vierde kind.